Apple fan? Dan is een bezoekje aan het Apple Museum Nederland in Westerbork zeker een aanrader! In het museum leer je meer over de techniek, het design en de bedenkers achter de uiteenlopende producten van Apple. Ontdek welke invloed elektronicabedrijf Apple door de jaren heen heeft gehad op de maatschappij.

Wat is er te zien?

Het Apple Museum toont een uiteenlopende collectie aan Apple producten. Van de eerste moederborden van net na de oprichting in 1976 en de eerste all-in-one Macintosh tot de meer recente en handzame iPads, iPods en iPhones met bijbehorende accessoires.

G3

De G3 is volgens het museum één van de hoogtepunten binnen de collectie. De iMac G3 is een pc die tussen 1998 en 2003 gebouwd is. De iMac G3 is zo bijzonder, omdat het design heel anders is dan de computers ervoor en kenmerkt de terugkeer van Steve Jobs bij Apple. Jobs verliet Apple in 1986 voor twee jaar. De computers die tussen 1996 en 1998 gemaakt zijn, zijn duidelijk met minder oog voor design ontworpen. Vanaf 1998 wordt het design dankzij Steve Jobs gekenmerkt door transparantie. Het Apple Museum heeft een aantal G3’s in verschillende kleuren in de collectie.

Spelletjes spelen

Apple Museum Nederland motiveert bezoekers om de apparaten aan te raken, ermee te werken en er spelletjes op te spelen! Zo krijg je als bezoeker een totale beleving van de verschillende computers en hun werking. Op enkele computers kun je retro-games spelen zoals Pac-Man en Wolfenstein 3D. Daarnaast is er ook een speciaal hoekje met iMac G3’s ingericht voor kinderen vanaf de peuterleeftijd waar allerlei spelletjes op staan.

Bezoek Apple Museum Nederland in Westerbork waar je kennis opdoet over de brains achter en de ontwikkelingen van Apple en de meest uiteenlopende apparaten ziet én mee aan de slag mag!

 

Het Drentse dorpje Orvelte is een museumdorp. Bij een bezoek aan het dorp, waan je je direct in begin 1800. Het grote aantal historische panden in het dorp vallen onder de stichting Het Drentse Landschap. Eén van de hoogtepunten van Orvelte is de boerderij ‘het Ottenshoes’ waar je een reis door de tijd maakt. Hier waan je je in het leven van de familie Otten die er in 19eeeuw woonde en ontdek je meer over het boerenleven van een eeuw later.

Museumboerderij het Ottenshoes

Door de gevelsteen waarop ‘Ottens 1860’ stond, werd er altijd vanuit gegaan dat de boerderij in 1860 gebouwd is. Tijdens de renovatie in het voorjaar van 2018 werd echter ontdekt dat de boerderij nog veel ouder is! In het huis krijg je een kijkje van het boerenleven in de 19e eeuw. De (stijl)kamers zijn nog ingericht zoals ze er vroeger uitzagen.

Het leven speelde zich vroeger voornamelijk af in de grote woonkeuken. De grote tafel was een centraal punt waar de boer niet alleen met zijn familie at, maar ook met de knechten en de meiden. Zij waren immers onderdeel van de familie. Belangrijk bezoek zoals de notaris of de dominee mochten gebruik maken van de voordeur. Vervolgens werden zij ontvangen in de ‘mooie kamer’. Verder werd deze kamer zelden gebruikt.

De turfschuur

In de oude turfschuur werd turf opgeslagen die vroeger werd gebruikt als brandstof. De turf werd gestoken en ten drogen gelegd om vervolgens in de turfschuur te worden opgeslagen. In de turfschuur zijn twee verschillende soorten turf te vinden: hoogveenturf en baggerturf.

Het erf

Op het erf is een oude aardappelkelder te vinden. Deze aardappelkelder zit een beetje in de grond en was vroeger bedekt met een laag zand. Aan de voorkant lag altijd een hoop stro om de aardappelen donker en vorstvrij te houden. Vroeger had iedere boerderij ook bijen, dus een oude bijenstal kon niet ontbreken op het terrein van de boerderij.

Als je wil ervaren hoe het boerenleven er vroeger uitzag, dan is een bezoek aan Museumboerderij de Ottenshoes in het Drentse Orvelte zeker de moeite waard! Bekijk de mini-docu op onze website om een voorproefje te krijgen van al het moois dat de museumboerderij te bieden heeft.

Museummolen Jan Pol is een uniek rijksmonument in het centrum van het Drentse dorp Dalen. De hoge achtkantige molen met zijn grote wieken siert al sinds 1876 het dorpsgezicht van Dalen.

Jan Pol toont en vertelt van alles over een breed scala aan onderwerpen rondom de molen, het dorp Dalen en omliggende dorpen Dalerpeel, Dalerveen, Stieltjeskanaal en Wachtum. Op de vier etages staan verschillende thema’s centraal.

Historie

Als je het museum binnenkomt, kun je bodemvondsten uit de buurt bewonderen zoals vuistbijlen, urnen, bronzen kokerijen, een Spaanse kookpot uit de Middeleeuwen en kerkelijk zilver. Nog niet zo lang geleden is er in de buurt van Dalen een hoorn van een oeros gevonden. Naar schatting is deze hoorn afkomstig uit het jaar 2.500 v.Chr

Daarnaast kom je meer te weten over de omgeving en over oude technieken rondom het malen. Zo staan er bijvoorbeeld maalstenen uit de prehistorie en vind je er allerlei oude graansoorten.

Dagelijks leven van Dalen

Een etage hoger duik je in de geschiedenis van het dagelijks leven in Dalen van 1850 tot 1950. Hier zijn allerlei taferelen opgesteld waar je een kijkje krijgt in het boerenleven van het dorp. Je leert meer over de beroepen die rond 1900 in dit boerendorp werden uitgeoefend: van klompenmaker en kapper tot het werken in een melkfabriek.

Naast oude beroepen krijg je ook een kijkje in de huizen van vroeger. Hoogtepunt is het huiskamertoilet, ook wel ‘het stilletje’ genoemd. Een luxe exemplaar die al werkte met waterspoeling!

Van koren tot brood

Meer weten over de techniek van de molen? Klim dan de trap op naar boven. Op de bovenste etages leer je namelijk meer over het maalproces. Zie boven de grote houten tandwielen tegen elkaar aandraaien, waardoor de wieken van de molen in werking worden gezet. De draaiing van de wieken zorgt er vervolgens voor dat het graan wordt fijngemalen door stenen die in beweging komen. Een proces waar je als bezoeker met je neus boven bovenop kunt staan!

Breng een bezoekje aan Museummolen Jan Pol waar je van alles leert over de werking en geschiedenis van de molen en de geschiedenis van het dorp Dalen en zijn omgeving. Alle verdiepingen en thema’s gezien? Dan wordt je helemaal boven beloond met een prachtig uitzicht op 14 meter hoogte!

 

 

 

Historie van de molen

Olie- en Korenmolen Woldzigt is op deze plek in Roderwold (Drenthe) gebouwd vanwege zijn gunstige ligging naast een haven. Grondstoffen uit Groningen konden zo makkelijk naar de molen worden vervoerd, om vervolgens in de molen te verwerken. Tussen 1970 en 1974 heeft de gemeente Roden de molen overgenomen en gerestaureerd. Hierna is de Stichting Olie- en Korenmolen Woldzigt opgericht. Zij zetten zich in om ervoor te zorgen dat naast de molen ook het ambacht en de kennis rondom de werking van de molen behouden blijft.

Authenticiteit

Puur authentiek en ambachtelijk. Zo kun je De Olie- en Korenmolen Woldzigt in Roderwolde omschrijven. Uniek omdat de meeste onderdelen van de molen nog precies zo werken en eruit zien zoals rond het ontstaan in 1852. Een voorbeeld hiervan is het olieslag. Het olieslaan met deze olieslag gebeurt nog steeds zoals het vroeger ook gebeurde. Een groep vrijwilligers geeft één keer in de maand een demonstratie voor bezoekers.

Wat is er te zien?

Olie- en Korenmolen Woldzigt bestaat uit verschillende afdelingen waar bezoekers meer te weten komen over de werking en geschiedenis van de molen. Zo is er de olieslagerij waar het lijnzaad verwerkt wordt tot olie. Hier zie je de machines aan het werk en ontdek je het indrukwekkende proces van olieslaan.

Nederlands Graanmuseum

Op de voormalige graanzolder bevindt zich het Nederlands Graanmuseum met een brede collectie machines, gereedschappen, streekantiek en andere curiosa. Vroeger werd hier het graan opgeslagen, voordat de molenaars het verwerkten. Nu is er van alles te leren en zien rondom de teelt, het oogsten en het gebruik van granen. Bewonder hier verschillende uitvindingen die door de jaren heen in de molen gebruikt werden en leer meer over allerlei soorten granen en eindproducten die hiervan gemaakt werden.

Bezoek de website van de Olie- en Korenmolen Woldzigt voor meer informatie.

 

Hunebedbouwers

De hunebedbouwers waren de eerste echte boeren van Noord-Europa. Op open plekken bouwden zij huizen en legden zij kleine akkers aan. De samenleving was toentertijd kleinschalig en mensen leefden vaak met slechts dertig mensen bij elkaar.

Hunebedden zijn stenen grafkamers waarin een aantal mensen begraven werd. De hunebedden stammen uit de nieuwe steentijd, ongeveer 5.400 jaar geleden. Het oudste monument en tevens het grootste Hunebed van Nederland is in het Hunebedcentrum te bewonderen.

Oertijdpark

Op het buitenterrein van het Hunebedcentrum ga je terug naar de oertijd. Wandel dwars door de geschiedenis heen, zie hoe de mensen leefden tijdens de oertijd en hoe hun huizen en boerderijen eruit zagen. Je maakt hier letterlijk een reis door de tijd. Je kunt in en om de huizen en hun akkers wandelen en zien, voelen en ruiken hoe het er in die tijd aan toe ging.

Poort Hondsrug

Al duizenden jaren wonen er mensen in het Hondsruggebied. Het belangrijkste kenmerk van het gebied zijn de zandbruggen in het landschap. Het gebied is een paar miljoen jaar geleden ontstaan tijdens de ijstijden. Het is uniek in zijn ontstaan en de afwisseling tussen akkers, heidevelden, bossen, beekdalen en oude esdorpen zijn het bekijken waard.

UNESCO Geopark

In het Unesco Geopark wordt het verhaal vertelt van het landschap van Oost-Drenthe. Het landschap is ontstaan tijdens de ijstijd en deze sporen zijn nog overal terug te vinden. Ontdek waarom het gebied een UNESCO status heeft gekregen en waarom het behoort tot een wereldwijd netwerk van unieke gebieden.

Grote keientuin

Tref een bijzondere collectie keien aan in de grootste keientuin van Nederland. Alle stenen lijken hetzelfde maar als je ze doorzaagt komen allerlei kleuren tevoorschijn. Deze kleuren en mineralen laten zien uit welk stukje Scandinavië te stenen komen.

Bekijk de video’s op onze website en krijg een voorproefje van wat het Hunebedcentrum in Borger allemaal te bieden heeft!

In Herinneringscentrum Kamp Westerbork krijg je een beeld van wat zich in dit concentratiekamp heeft afgespeeld tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het Herinneringscentrum heeft het doel de herinneringen aan de honderdduizend Nederlandse Joden, Sinti en Roma te behouden.

Herinneringscentrum Kamp Westerbork

De plek heeft een hele lange geschiedenis, vanaf 1931 tot 1971. De nadruk ligt vooral op de periode 1942 tot 1945. Nederland was destijds bezet door de nazi’s. Kamp Westerbork was toen in gebruik als doorgangskamp. Dit hield in dat grote groepen Joden, Sinti en Roma naar Kamp Westerbork werden gebracht en daar werden geconcentreerd om vervolgens gedeporteerd te worden naar vernietigingskampen in het oosten van Europa. Soms verbleven er zoveel mensen in het kamp dat er wel honderdenmensen in één barak sliepen.

De verhalen

In het museum wordt geprobeerd de verhalen van duizenden slachtoffers terug te brengen naar een persoonlijk verhaal, het verhaal van een individu. In het depot worden originele stukken die met de geschiedenis van het kamp te maken hebben bewaard. De tekeningen van spelende kinderen, de afscheidsbrieven en het beeldmateriaal geven een persoonlijke kijk op het verhaal dat zich hier heeft afgespeeld.

Kampcommandant Gemmeker

De woning van de voormalige kampcommandant staat op het terrein van het Kamp Westerbork. Albert Konrad Gemmeker was voor het grootste gedeelte de kampcommandant toen Westerbork een doorgangskamp was. Deze Duitse commandant had vanaf oktober 1942 de leiding over het kamp. Hij probeerde de mensen te laten geloven dat zedaadwerkelijk naarwerkkampengingen. Een groot deel van de belangrijke banen werd aan de gevangenen zelf gegeven. Gemmeker was verantwoordelijk voor negentig treinen die uit Westerbork zijn vertrokken.

De treinen

De Joden, Sinti en Roma wisten pas heel kort van tevoren wanneer zij met de trein mee moesten. Dit werd de avond voordat ze vertrokken voorgelezen. In een wagon zaten wel vijftig tot zestig mensen. Ouderen, kinderen, baby’s mannen en vrouwen door elkaar heen. Dit werd ook wel omschreven als haringen in een ton. De mensen hadden geen idee wat er met hen ging gebeuren en wat ze te wachten stond. Ze hadden hoop op het goede, maar ook angst voor wat er ging komen.

Ontdek de persoonlijke verhalen en leer wat zich hier in de geschiedenis heeft afgespeeld tijdens een bezoek aan Kamp Westerbork. Bekijk de indrukwekkende mini-docu en krijg een eerste impressie.

 

De afbeeldingen zijn gemaakt door Peter Tijhuis en Jan Buteijn.

Van 16 april t/m 25 augustus 2019 staat Singer Laren in het teken van de Duitse expressionisten. Het museum toont een overzicht van Duitse expressionistische kunst met werken uit Museum Ostwall in Dortmund. Een tentoonstelling met werken van kunstenaars die ruim een eeuw geleden provoceerden tegen de censuur en streden voor individualiteit en vrijheid van meningsuiting.

Expressionisme

Zoals de naam van de kunststroming al verraad, staat binnen het expressionisme de innerlijke expressie van de kunstenaar centraal. Ze verbeeldden niet wat ze zagen, maar wat ze voelden. Het expressionisme ontstond vlak voor de Eerste Wereldoorlog en was een reactie op de toen heersende gedachte dat industriële en wetenschappelijke vooruitgang het streven was. Als tegenreactie kwam de drang om de creativiteit de vrije loop te laten gaan met de gedachte dat de wereld compleet maakbaar is. Een wereld waarbij de mens centraal staat in plaats van de industrie en wetenschap. Twee kunstenaarsverenigingen stonden centraal bij het ontstaan van het Duits expressionisme: Die Brücke en Der Blaue Reiter.

 

Tentoongestelde werken

De tentoonstelling Duitse expressionisten in Singer Laren geeft een overzicht van Duitse expressionistische kunst van leden uit Die Brücke (met werk van o.a. Ernst-Ludwig Kirchner, Emil Nolde, Karl Schmidt-Rottluff en Erich Heckel) en Der Blaue Reiter (o.a. Wassily Kandinsky, Franz Marc, August Macke en Alexej von Jawlensky), hun voorgangers en tijdgenoten. In het bijzonder wordt aandacht besteed aan één van de belangrijkste Duitse kunstenaars van de twintigste eeuw: Max Beckmann. Beckmann is een van de belangrijkste en meest spraakmakende Duitse kunstenaars van de twintigste eeuw. De schilderijen van Beckmann werden door de nazi’s als ‘entartete Kunst’ bestempeld. Daarop vertrok hij in 1937 naar Amsterdam, waar hij tot 1947 woonde en werkte. In de tentoonstelling Duitse expressionisten zijn meesterwerken uit deze Amsterdamse periode te zien. In 1947 kreeg hij een visum voor de Verenigde Staten en vertrok hij daarnaartoe.

 

Bild nr 86 – Jacoba van Heemskerck

Singer Laren toont in deze tentoonstelling ook voor het eerst het recent verworven werk ‘Bild, nr. 86’ van Jacoba van Heemskerck. Een abstract expressionistisch werk die Van Heemskerck maakte in haar tijd bij de Duitse avant-garde beweging ‘Der Sturm’. Bijzonder aan dit werk is de kenmerkende abstracte stijl. Werken die zij in deze periode maakte, worden gerekend tot de belangrijkste uitingen van expressionistisch werk in Duitsland.

Meer weten over de tentoonstelling Duitse expressionisten? Bekijk dan de website van Singer Laren.

 

Deze video’s zijn mede mogelijk gemaakt dankzij de BankGiro Loterij en de ABN AMRO.  

 

 

Sinds 2003 is het pand geopend met de functie van een museum nadat het vanaf 2000 gerestaureerd werd. Het gebouw ziet er van de buitenkant uit zoals in het begin van de 20e eeuw. 

De kamer van Van Gogh

In het Van Gogh Huis is te zien hoe de tijd van Van Gogh in Drenthe eruitzag. Het bed waar één van de bekendste schilders ter wereld in verbleef, staat zelfs nog op dezelfde plek. De kamer was met het balkon en kachel erg luxe voor die tijd, blijkt uit de brieven die Van Gogh stuurde naar zijn broer Theo.

Het merendeel van de kamer is gerestaureerd naar het origineel. Zo is de vloer origineel en is een deel van het originele behang van de wanden te zien. Het bed is niet het originele bed, maar wel precies eenzelfde soort bed met een stromatras. Het lijkt alsof Van Gogh zo de kamer weer binnen kan stappen na een lange dag schilderen in de natuur!

Verbrande eigendommen

Na twee maanden in Drenthe was Van Gogh’s geld op en besluit hij terug te gaan. Tegen de eigenaar zei hij in het voorjaar terug te komen met Theo en dan de huur te betalen. Dit is echter niet gebeurd. De spullen die hij achterliet zijn door de schoonmaker uiteindelijk in de kachel verbrand. Om welke spullen het gaat en hoe de kamer er precies uitgezien heeft, is niet bekend. Maar aan de hand van de 23 brieven (met tekeningen) tussen Vincent en Theo, is een reconstructie gemaakt.

Werken

Zijn werken die hij hier maakte zijn duidelijk een stuk donkerder dan de werken die hij erna maakte in Zuid-Frankrijk. Enkele van de schetsen, tekeningen en schilderijen die hij maakte, zijn in het museum terug te zien. Hier zie je ook duidelijk de eenvoud van de mensen, de ongerepte natuur en de donkere kleuren die hij gebruikte en die zo kenmerkend zijn voor de omgeving van Veenoord/Nieuw-Amsterdam.

Door de ogen van Van Gogh

In een film die je terug brengt naar 1883, het jaar waarin Van Gogh naar dit huis in Veenoord kwam, zie je het Drenthe van toen door de ogen van de kunstenaar. Beleef de rust en ruimte waar hij zo van hield in deze omgeving!

Meer weten over het Van Gogh Huis in Veenoord? Bezoek dan de website van het museum.

 

Ontdek De Karstenhoeve

De museumboerderij laat het leven op de boerderij zien rond 1900. De boerderij stamt uit 1680. Een groot deel van De Karstenhoeve verkeert nog in originele staat. In het voorhuis stap je binnen in een keuken zoals deze in 1900 eruit zag. Loop door de keuken en ontdek de weckpotten met voedselvoorraden in de kelder. Dwaal door de opkamer en zie bedstedes van dichtbij. In de pronkkamer is een kabinet te vinden met een grote collectie linnengoed. Breng een bezoek aan de zolder en ontdek de wisselende tentoonstellingen. De schuur van de museumboerderij staat vol met oude landbouwmachines en boerenwagens. Naast dat het museum de geschiedenis van Ruinerwold vertelt, zijn er ook veel spreekwoorden en gezegdes die afstammen van de boerderij te ontdekken.

Waar komt de naam vandaan?

De boerderij is gebouwd door de familie Karsten en is tot 1841 in het bezit geweest van deze rijke familie. In het haarstedenregister wordt de boerderij met de familie Karsten in verband gebracht vanaf 1742. Destijds werd ‘Karsten’ anders geschreven, namelijk als Kerziens/Carsijns/Carstens.

Altijd al meer willen weten over het boerenleven rondom 1900? Kom dan naar Ruinerwold en breng een bezoek aan Museumboerderij De Karstenhoeve.

Het Centraal Museum heeft eind januari 2019 op een veiling van Sotheby’s New York een werk van de Utrechtse schilder Joachim Wtewael aangekocht: Het godenbanket. Het koperen werk van klein formaat (15,5 x 20,5 centimeter) en daterend tussen 1601 en 1603 stond al lange tijd op de verlanglijst van het museum. Al in 1933 stelde het Centraal Museum dat het de grootste wens is om dit werk van Wtewael ooit in de collectie te krijgen. En nu is het dan eindelijk zover: met financiële steun van Vereniging Rembrandt, het Mondriaan Fonds, het Nationaal Aankoopfonds van het ministerie van OCW en enkele particulieren, is een langgekoesterde wens werkelijkheid geworden.

Liefde en lust

De hoofdrolspelers vanHet godenbanket zijn het liefdespaar Venus en Mars. Zij staan op de voorgrond arm in arm afgebeeld met naast hen de zoon van Venus: Cupido. Rond hen vindt een feestelijk banket plaats waar ongeveer vijftig goden zich als feestgangers helemaal laten gaan. Op een magische plek in het woud wordt gezongen, gedronken en gedanst.

Mars en Venus lijken Wtewaels favoriete godenpaar te zijn. De schilder verwees ook in andere werken naar de relatie van de godin van de liefde en god van de oorlog. Wtewael maakte tussen 1600 en 1611 ten minste vier werken waarin hij het overspel tussen de twee goden laat zien. Het thema ‘liefde en lust’ komt ook in zijn andere werken vaak voor. Dit thema is onder andere terug te zien in het kleurgebruik van de schilder. De rode kleuren in zijn werk zijn meestal niet zomaar gekozen, ze duiden op de god Mars. Rood is namelijk de kleur van gevaar, maar ook van liefde en lust.

Belangrijkste maniërist

Joachim Wtewael (1566-1638) wordt gezien als de belangrijkste persoon binnen het Nederlands maniërisme. Dit is een stijl waarbij schilders het werk van beroemde voorgangers uit de Renaissance, zoals Rafaël en Michelangelo, probeerden te evenaren. Eén van de kenmerken in maniëristische werken zijn de overdreven gespierde lichamen met gekke draaiingen en onrealistische verhouding. Deze zijn in de werken van Wtewael niet te missen!

Komt dat zien!

De primeur is voor Vereniging Rembrandt: Het godenbanket wordt als eerste getoond op de TEFAF Maastricht 2019 (16 t/m 24 maart 2019). Vanaf april 2019 is het werk te bewonderen in het Centraal Museum in Utrecht. Laat je betoveren door het gedetailleerde en kleurrijke mythologische tafereel en ontdek alle goden met al hun onderlinge relaties.

 

Deze video’s zijn mogelijk gemaakt dankzij:

Mondriaan fonds, mondriaan fonds logo, mondriaanfonds, museumtv,logo vereniging rembrandt, vereniging rembrandt

Het is de missie van MuseumTV om een zo breed mogelijk publiek in aanraking te brengen met kunst en cultuur. Dit doen wij op ons gezamenlijke video on demand-platform voor de Nederlandse musea. Via onze partners brengen wij het platform actief onder de aandacht van het Nederlandse publiek.

expand_less