MuseumTV geeft je de mogelijkheid oude tentoonstellingen terug te kijken, aan de hand van onze mini-docu’s in het archief. Zo kan je toch nog die ene tentoonstelling kijken die je helaas net gemist hebt. In Pareltjes uit het Archief vind je elke week twee video’s die de redactie speciaal voor jou heeft uitgekozen. Laat je enthousiasmeren door deze trailers en bekijk de hele mini-docu op onze website. Ze zijn het kijken waard!

The American Dream | Drents Museum

Eind 2017 was de tentoonstelling ‘The American Dream’ te bezichtigen in het Drents Museum. De tentoonstelling is inmiddels afgelopen, maar in onze mini-docu kan je de tentoonstelling nog bezichtigen.

De Verenigde Staten werd na de Tweede Wereldoorlog gezien als het ‘ideale land met grenzeloze mogelijkheden’. Alles was haalbaar. Althans, zo dacht men. In werkelijkheid was het land hard, en succes en rijkdom lag niet voor iedereen binnen handbereik. In de tentoonstelling worden de werken van verschillende kunstenaars vertoond. Het geeft je niet alleen een beeld van de manier hoe ze in de Verenigde Staten leefden, maar ook hoe men omging met de nasleep van de oorlog.

Bekijk hieronder de trailer of klik hier om de hele mini-docu te zien!




De collectie van het Rijssens Museum

In Rijssen vind je het Rijssens Museum. Dit museum is helemaal gewijd aan hoe de mensen van Rijssen vroeger leefden en zich kleedden. MuseumTV bracht het museum en zijn collectie in beeld

Het museum bezit een deel van de ‘Van Heel collectie’. Deze collectie is vernoemd naar Marin Gérard van Heel. Hij was firmant van de jutefabriek van Ter Horst. Deze jutefabriek heeft een grote rol gespeeld in de geschiedenis van de stad. Van Heel verzamelde onder andere zilveren miniaturen en uurwerken die nu miljoenen waard zijn. De historie van de jutefabriek wordt in het museum verteld aan de hand van origineel gereedschap van vroeger. Ook is de originele klederdracht van Rijssen te bewonderen. De historie van deze klederdracht is echter een stuk korter dan die van de fabriek, aangezien het niet zo lang geleden is dat men de Rijssense klederdracht nog dagelijks droeg.

Bekijk hieronder de trailer of klik hier om de hele mini-docu te zien!




Sinds 1 juni zijn de musea weer open en mogen we ons weer te goed doen aan alle mooie en leerzame collecties en tentoonstellingen die de Nederlandse musea rijk zijn. Dat kan in alle rust en op veilige afstand van andere bezoekers. Iedereen kan met een rustig gevoel door het museum slenteren. MuseumTV ervaart hoe goed musea zijn voorbereid op de coronamaatregelen.

Het ervaren van een museumbezoek ten tijden van corona brengt mij naar Het Scheepvaartmuseum. Hoewel ik om mij heen her en der mensen huiverig hoor zijn over het bezoeken van openbare plekken, hoor ik hun angst aan met een grijns. Ik weet dat er geen periode zo fijn is voor een museumbezoek als tijdens deze coronaperiode. Wat sommigen niet lijken te beseffen is dat musea een maximum aantal bezoekers toelaten per dag, zodat te allen tijde anderhalve meter afstand wordt gehouden van elkaar. Daar bovenop zijn diverse hygiënemaatregelen genomen. Ik besluit mijn middag door te brengen in het museum, wetende dat mij niets zal overkomen.

Slechts 30 bezoekers per uur mogen naar binnen in Het Scheepvaartmuseum. Dit is fors minder dan de maximale capaciteit die het museum momenteel aankan zonder de anderhalve metermaatregel in gevaar te brengen. De eerste twee weken van de heropening gebruikt Het Scheepvaartmuseum als testfase waarin ze analyseren hoeveel bezoekers ze kunnen toelaten zonder dat er knelpunten ontstaan. Op geen enkele plek heb ik mij zo veilig gevoeld.

Het verhaal van de walvis

Vanuit een fascinatie voor walvissen begin ik mijn bezoek in de westvleugel van het gebouw, bij de tentoonstelling Het verhaal van de walvis. Tijdens mijn wandeling door de tentoonstelling kom ik enkele jonge ouders tegen met kleine kinderen. Het verhaal van de walvis blijkt bedoelt voor die kleine kinderen. Betreft mijn leeftijd blijk ik hier niet op de juiste plek, toch voel ik mij hier bijzonder op mijn gemak. Want hoewel de informatieoverdracht focust op kinderen, steek ook ik het één en ander van de tentoonstelling op.

De tentoonstelling is erop gericht om te doen. Schermen aanraken, schermen draaien en kruipen door het binnenste van een grote, nagemaakte walvis. Het laatstgenoemde laat ik achterwegen, maar aanraken doe ik wat graag. Ik druk op elke toets van elk interactief scherm dat ik vind, zonder besmettingsgevaar. Aan de balie van het museum, alvorens je als bezoeker de tentoonstellingen binnenwandelt, krijg je een ‘touch pen’ waarmee je interactieve elementen kan bespelen – dat is een pen met klein rubber kopje waarmee je op een scherm kan klikken. Het museum is voorbereid op de raakgrage handen van bezoekers. Corona heeft hier geen kans, besef ik mij eens te meer.

foto’s: Twycer

Gelukkig alleen

In alle rust slenter ik door de drie vleugels van het prachtige gebouw in Amsterdam. Het is een donderdagmiddag, de meeste mensen zijn aan het werk en degenen die niet hoeven te werken lijken de weg naar het museum nog niet op te zoeken. Momenten van eenzaamheid overmeesteren mij wanneer ik zielsalleen door diverse tentoonstellingsruimten loop. Ik verman mij en besef me dat dit een unieke museumervaring is. Aan de hand van pijlen op de vloer wordt mij duidelijk hoe ik moet lopen. Door het gebruik van eenrichtingsverkeer hoef ik mij niet langs het handjevol bezoekers te manoeuvreren die deze dag ook aanwezig is. Op gepaste afstand van elkaar wordt gelezen, gekeken en ervaren.

“De bezoekers gedragen zich geweldig”, concludeert het hoofd van bedrijfsvoering Christian Taal. De eerste twee weken van de heropening gebruikt het museumbestuur om het bezoekersprotocol te perfectioneren. Momenteel laat het museum maximaal 200 bezoekers per dag toe. Ver onder het toegestane maximum. Als na deze testfase blijkt waar de knelpunten zitten en deze verbeterd worden, verhoogt het museum het bezoekersaantal pas. “We willen veiligheid zonder plichtmatigheid uitstralen”, benadrukt Taal. Het is een voornemen dat blijkt te zijn geslaagd.

Voor een grote groep Nederlanders met een migratieachtergrond is het erfgoed van hun nieuwe thuisland nog onbekend terrein. De serie Door de ogen van… wil een bijdrage leveren om de drempel die er tussen musea en deze groeiende doelgroep bestaat te verlagen. In de serie bezoeken rolmodellen uit gemeenschappen met verschillende culturele achtergronden een van de vele Nederlandse musea. De rolmodellen worden bijvoorbeeld conservator voor één dag en mogen daarbij een toevoeging doen aan de bestaande collectie of tentoonstelling van het museum. Door hun keuze, hun kijk op de collectie en de kennismaking met hun verleden, komt de kijker meer te weten over deze rolmodellen. Kijkers met verschillende achtergronden kunnen zich hierin herkennen of juist kennis maken met (een andere kijk op) het cultureel erfgoed in Nederland.

Inclusie & diversiteit binnen het museale aanbod

‘Met de serie Door de ogen van… willen we voor een meer inclusieve blik zorgen op het Nederlands erfgoed. Op die manier willen we voor Nederlanders met verschillende culturele achtergronden de drempel naar het museum verlagen’ aldus Marieke van der Donk, directeur van MuseumTV.
‘Vluchtelingen hebben vaak een bijzonder verhaal te vertellen, ook over hoe belangrijk kunst voor hen is en hoe ze tegen Nederlandse kunst aankijken. We willen museumliefhebbers en deze vluchtelingen met deze serie dichterbij elkaar brengen’ aldus Saskia Bolt van Vluchtelingenwerk Nederland.
Naast het CODA Museum Apeldoorn, Beeld en Geluid, Eye filmmuseum, Paleis Het Loo en het Van Gogh Museum, nemen verschillende andere musea deel aan de serie. Onder andere The Black Archives, Van Abbemuseum, Drents Museum en Museum voor Wereldculturen. De filmpjes zijn zichtbaar via de kanalen van MuseumTV, bij NPO 2 Extra, bij Ziggo en omroep SALTO. Bij omroep SALTO worden de volledige mini-documentaires voortdurend uitgezonden, daarnaast hebben ze op hun website ook nog een on-demand pagina waarbij alle afleveringen overzichtelijk te bekijken zijn. Hier rechts vind je een overzicht van alle afleveringen.

20 juli 2018

Vandaag vieren we feest, want MuseumTV bestaat vandaag precies twee jaar! Marieke van der Donk richtte het online nonprofit videoplatform in 2016 op om kunst en cultuur voor iedereen (gratis) bereikbaar te maken. Dat betekent dat niet enkel de grote musea in beeld gebracht worden, maar dat kleine en grote musea in heel Nederland een podium krijgen. Op onze website en in onze app kan iedereen mini-documentaires kijken van ±5 minuten. Een perfecte manier om op een toegankelijke manier kennis te maken met kunst en cultuur!

 

We willen onze kijkers en partners bij deze hartelijk bedanken!

 

Onze projecten worden mede mogelijk gemaakt door het Mondriaan Fonds, het VSB fonds, het Prins Bernhard Cultuurfonds en de provincies Utrecht, Flevoland, Drenthe en Overijssel. 

Op dit moment is de tentoonstelling Robert Mapplethorpe, een perfectionist te zien in de Kunsthal Rotterdam. Maar wie was Robert Mappelthorpe eigenlijk? Wat maakt dat hij tot op de dag van vandaag gezien wordt als een van de meest beroemde, invloedrijke en toonaangevende fotografen?

 

De in 1946 geboren Amerikaanse fotograaf Robert Mapplethorpe heeft in zijn korte leven – hij werd 42 jaar – een indrukwekkend oeuvre opgebouwd van ruim twintigduizend foto’s. Mapplethorpe was vooral bekend van zijn portretten (vaak van andere beroemdheden zoals Patti Smith, Andy Warhol en Grace Jones), bloemenfoto’s van voornamelijk lelies en orchideeën en zijn homo-erotische foto’s.

 

Het is met name de laatste categorie waar de meeste mensen aan denken wanneer zij de naam ‘Mapplethorpe’ horen: de treffende zwart-wit foto’s met controversiële onderwerpen. De foto’s die mensen een beeld bood in de underground BDSM gay-scene in jaren 70 New York of in Mapplethorpe’s loft waar zijn persoonlijke avontuurtjes plaatsvonden.

 

Robert Mapplethorpe in Kunsthal, Rotterdam, kunsthal, museum, museumtv, kunsthal rotterdam

Robert Mapplethorpe – Joe, NYC (1978)

 

Zwart-wit foto’s vs. kleurenfoto’s

Praktisch heel Mapplethorpe’s oeuvre is in zwart-wit geschoten – op een paar bloemen foto’s na. Dit is met name interessant gezien de status van zwart-wit foto’s en het feit dat Mapplethorpe ook zijn controversiële en riskante onderwerpen uitsluitend in zwart-wit maakte. Destijds stonden kleurenfoto’s namelijk bekend als “goedkoop” en werden deze vanuit de kunstwereld meer gezien als iets voor de reclamewereld. Zwart-wit foto’s konden echter wel als kunst beschouwd worden – ook al stond fotografie als kunstvorm nog in de kinderschoenen. Door zijn seksueel getinte foto’s ook uitsluitend in zwart-wit te schieten, verhefte hij zijn controversiële beelden dus tot kunst. En dat in een tijd waar homoseksualiteit nog niet algemeen geaccepteerd werd.

 

Maatschappelijke relevantie 

Na Mapplethorpe’s dood veroorzaakten zijn foto’s een hoop tumult. De aidsepidemie wakkerde de homohaat stevig aan. Mapplethorpe’s werk werd ingezet bij de zogenaamde Culture Wars; de strijd tussen conservatieve, weinig tolerante krachten en de meer liberale elite die artistieke en democratische vrijheden hoog in het vaandel hadden. Kunstcriticus Edo Dijksterhuis stelt in Museumtijdschrift dat met het oog op de recente Amerikaanse verkiezing de kloof tussen links en rechts weer terug is. Gezien de maatschappelijke ontwikkelingen is het werk van Mapplethorpe dus relevanter dan ooit.

Donald Trump, Kunst, Cultuur, Verkiezingen Nederland, MuseumTV

Foto: Gage Skidmore

 

Veel Amerikanen waren er al bang voor en nu lijkt het dan ook echt te gaan gebeuren: grootschalige bezuinigingen op kunst en cultuur. Toen president Donald Trump donderdagochtend zijn eerste federale begrotingsplan presenteerde stelde hij voor om de National Endowment for the Arts (NEA) (de nationale schenkingen ten behoeve van kunst) en de National Endowment for the Humanities (NEH) (de nationale schenkingen ten behoeve van de geesteswetenschappen) volledig af te schaffen. Ook wil Trump de Corporation for Public Broadcasting – het publieke omroepbestel – schrappen. Hieruit worden onder andere diverse radiozenders en de televisiezender PBS (die vaak BBC series uitzendt) gefinancierd.

Hoewel het in totaal om zo’n 300 miljoen dollar gaat (ruim 278 miljoen euro) is dat maar een klein percentage van de 1,1 biljoen dollar ($1.100.000.000.000) die de NEA en NEH fondsen jaarlijks samen tot hun beschikking hebben. Toch heeft een verschil van 300 miljoen dollar grote gevolgen voor de talloze kunstenaars, schrijvers en wetenschappers die (deels) afhankelijk zijn van dergelijke schenkingen. Bovendien geeft de president hiermee ook een belangrijk signaal: cultuur is voor hem niet belangrijk. Het is de eerste keer dat een Amerikaanse president heeft gepleit voor een volledige afschaffing van de nationale schenkingsfondsen sinds de oprichting door president Lyndon B. Johnson in 1965. Johnson stelde destijds dat iedere “ontwikkelde beschaving” kunst, de geesteswetenschappen en culturele activiteiten op waarde moet schatten. Toch besteedt Amerika aanmerkelijk minder aan kunst en cultuur dan veel andere rijke landen: minder dan 0,1 procent van de totale federale uitgaven.

Toch is de uitspraak van president Trump vooralsnog voornamelijk symbolisch; het is richtinggevend maar heeft nog geen directe consequenties aangezien het Amerikaanse Congres (de Senaat plus het Huis van Afgevaardigden) verantwoordelijk is voor het uiteindelijke federale begrotingsplan. Ook is er veel kritiek op andere elementen van het begrotingsplan. Toch is het een zorgelijke situatie aangezien de Republikeinen op dit moment zowel het Witte Huis beheersen als een meerderheid in het Congres. Een democratische meerderheid in het Congres was bijvoorbeeld een belangrijke reden voor het feit dat het president Reagan in de jaren ’80 niet lukte om strenge bezuinigingsmaatregelen door te voeren. Conservatieve Republikeinen pleiten al langer voor minder overheidsbemoeienis, ook op dit vlak. Toch is het – in tegenstelling tot wat sommige Amerikaanse politici beweren – eenvoudig niet waar dat de door de fondsen gefinancierde projecten alleen gericht zijn op de liberale Democratische elite. William D. Adams, voorzitter van de geesteswetenschappen afdeling van het NEH, noemde in dat kader onder andere theaterprojecten voor veteranen uit Irak en Afghanistan met PTSS. Het protest dat is ontstaan toen duidelijk werd dat Trump weleens dergelijke maatregelen zou kunnen gaan voorstellen is vanwege de Republikeinse meerderheid dan ook in belangrijke mate gericht op de Republikeinen die de beslissingen hierover zullen gaan nemen.

In Nederland vormen kunst en cultuur ook een lastig punt op de politieke agenda sinds het uitbreken van de economische crisis. De beruchte bezuinigingen à 200 miljoen euro uit de mouw van Halbe Zijlstra – die een “cultuuromslag in de cultuur” wilde inzetten in plaats van een “overheidsinfuus” voor kunst en cultuur – zorgden in 2011 voor grootschalige protestacties vanuit de culturele sector. Maar wat zeggen de verkiezingsprogramma’s nu, na zes jaar bezuinigen? De PVV (20 zetels) noemt het onderwerp in het beruchte 1 A4 tellende partijprogramma in een enkele zin: “Geen geld meer naar ontwikkelingshulp, windmolens, kunst, innovatie, omroep enz”. Maar dat is meteen de enige partij die zich hier zo uitgesproken over uitspreekt. Pas bij het doorrekenen van de programma’s wordt duidelijk dat de VVD (33 zetels) als grootste partij geen extra geld wil reserveren voor kunst en cultuur, met een sterk geloof in marktwerking waarbij subsidies zo ingezet moeten worden “dat met dezelfde hoeveelheid geld, meer cultuur tot stand kan komen”. Ook de SGP (3 zetels) kiest voor marktwerking terwijl de ChristenUnie (5 zetels) in eerste instantie 100 miljoen uit lijkt te willen trekken voor kunst en cultuur. Maar in de praktijk is dat een hele specifieke vorm van monumentenzorg: het onderhoud van Nederlandse kerken. Ook pleiten de rechtse partijen voor bezuinigingen op kunstonderwijs. D66 (19 zetels) en alle linkse partijen hechten in die zin meer waarde aan kunst en cultuur, hoewel alleen de PvdA (9 zetels) specifieke cijfers noemt (100 miljoen euro voor kunst en cultuur en 100 miljoen euro voor de publieke omroepen). De SP (14 zetels) en de Partij voor de Dieren (5 zetels) pleiten voor versterkende maatregelen, waaronder een vaste dag per week waarop rijksmusea gratis bezocht mogen worden. De SP zet in op een Nationaal Historisch Museum. GroenLinks (14 zetels) en D66 willen het bestaande subsidiestelsel flink onder handen nemen. D66 zet zich ook in voor o.a. digitalisering van cultureel erfgoed en het versterken van de inkomenspositie van kunstenaars.

Wat betreft de publieke omroepen zien we iets vergelijkbaars in de rechtse regionen. Na doorrekening van de verkiezingsprogramma’s bleek dat vooral rechtse partijen als VNL, de SGP, FvD en PVV sterk willen gaan bezuinigingen op het publieke omroepbestel, waarbij de SGP 500 miljoen wil schrappen en VNL (0 zetels) zelfs 700 miljoen. Partijen als de PVV en FvD (2 zetels) zijn kritisch, maar waren ook op dit punt weer weinig specifiek in termen van concrete cijfers. Thierry Baudet van FvD wil het publieke omroepbestel ‘saneren’ en stelt voor om na ieder programma de melding “dit programma heeft u €… belastinggeld gekost” te verplichten. Maar ook de VVD propageert een bezuiniging van 300 miljoen euro en wil de omroepen dwingen om vooral efficiënter te gaan werken.

Wat er precies zal gaan gebeuren zal afhangen van het kabinet dat gevormd zal moeten worden na de verkiezingen van deze week: een kabinet bestaande uit de VVD en het CDA, aangevuld met rechtse partijen of juist aangevuld met een van de grootste winnaars van de verkiezingen: GroenLinks?

 

MuseumTV, Trump, bezuinigingen, verkiezingen, rutte

Foto: Roel Wijnants

Het is de missie van MuseumTV om een zo breed mogelijk publiek in aanraking te brengen met kunst en cultuur. Dit doen wij op ons gezamenlijke video on demand-platform voor de Nederlandse musea. Via onze partners brengen wij het platform actief onder de aandacht van het Nederlandse publiek.

expand_less

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief

ontvang het laatste nieuws, tips en aanbiedingen
van MuseumTV.nl
Ik ga akkoord met de algemene voorwaarden en het privacy beleid.