De Fraeylemaborg is een eeuwenoude borg waar sporen van een rijke geschiedenis te vinden zijn. De laatste bewoners (familie Thomassen à Thuessink van der Hoop van Slochteren) verkochten de borg in 1972 aan de Gerrit van Houten Stichting. Deze stichting restaureerde de borg, waarna het een museum werd.

Historie van de borg

De Fraeylemaborg is een versterkt kasteel, oftewel een burcht. Groningse burchten, net zoals de Fraeylemaborg, worden ook wel borgen genoemd. De Fraeylemaborg is in de middeleeuwen gebouwd als steenhuis (Gronings: stainhoes): een voorloper van een borg. Deze steenhuizen werden gebouwd voor de landelijke adel die een stevig onderkomen wilden om hun rijkdommen veilig in te bewaren. Dit steenhuis groeide uit tot een overweldigend gebouw met rijke bewoners en is van alle borgen de borg die het langst is bewoond door particulieren!

Hedendaagse borg

Tegenwoordig is de Fraeylemaborg een museum. De ruimtes van de borg laten het tijdsbeeld tot het midden van 1900 zien, de periode waarin de borg voor het laatst echt bewoond werd. De kamers tonen hoe het leven op stand er vroeger in de borg uitzag. Een groot deel van de oorspronkelijke inventaris is in de borg terug te zien. Deze originele collectie is een mix van eeuwenoude erfstukken, meer hedendaagse objecten (uit begin 1900) en persoonlijke voorwerpen. Deze mix zorgt voor een sfeer waarin het lijkt alsof de kamers nog echt bewoond worden. Zo waan je je voor even in het leven van de familie Thomassen à Thuessink van der Hoop van Slochteren en hun personeel!

Het park

De Fraeylemaborg Slochteren bevindt zich op een landgoed van maar liefst 23 hectare. Een landgoed wat door de jaren heen is uitgebreid en verfraaid. Aan het einde van de achttiende eeuw is het park opnieuw ontworpen in de Engelse landschapsstijl. In deze stijl is het park nu nog te bewonderen. Echter zijn er ook restanten te zien van de eerdere Barokke stijl, kun je exotische bomen en planten bezichtigen en staan er zeventiende- en achttiende-eeuwse zandstenen tuinornamenten.

Benieuwd geworden naar de Fraeylemaborg? Bekijk dan de video’s op de tentoonstellingspagina!

Museum Stad Appingedam

In Museum Stad Appingedam maak je een tijdreis naar de middeleeuwen. Het lijkt alsof de tijd heeft stil gestaan. Appingedam is naast de stad Groningen de enige middeleeuwse stad die de provincie rijk is. In het pand zijn de middeleeuwse invloeden nog duidelijk voelbaar in de kelder waar de sporen van een oud 13de-eeuws steenhuis zichtbaar zijn.

Zilvercollectie

Dat Appingedam een welvarende stad was, kun je goed zien aan de uitgebreide zilvercollectie van het museum. De stad had haar eigen zilversmeden, die verenigd waren in een gilde. De pronkstukken van deze gilde zijn bewaard gebleven en zijn te aanschouwen in het museum. Hier toe behoren een struisvogeleibokaal van zilver, een zilveren papegaai en een regimentsstaf voorzien van zilveren banden waarin de namen van de gildeleden zijn gegraveerd.

Het museum heeft een telkens wisselende expositie over het stadsverleden van Appingedam. De zolder, kamers en kelders vertellen het verhaal van de stad. Vergeet tijdens een bezoek aan het museum ook geen wandeling te maken door deze idyllische stad.

Het museum

Het museum is in 1939 ontstaan uit de Vereeniging voor Veenkoloniale Oudheidkunde. Opgericht in 1939 door cultuurbewuste ondernemers en burgers die de boeiende geschiedenis van de Groninger Veenkoloniën voor eens en voor altijd op de kaart wilden zetten middels wisselexposities, lezingen en een permanente expositie. Ontdek de boeiende verhalen uit de regio waar Aletta Jacobs, Bernhard Vroom, Anthony Winkler Prins en Free Meis hun sporen verdienden en achterlieten.

Vanaf 1990 is het museum te vinden in het gebouw waar het nu nog steeds huist. Het pand is een voormalig schoolgebouw.

De collectie

Het Veenkoloniaal Museum vertelt het verhaal van de gouden 19de eeuw. Maak kennis met het rijke en boeiende verleden van de Groninger Veenkoloniën. Duik in de wereld van ondernemende turfgravers, kapiteins, landbouwers en fabrikanten. Het is de eeuw van aardappelzetmeel, strokarton en de veenkoloniale zeevaart. Meer dan 60% van de Nederlandse zeeschepen komt uit deze regio.

Het museum organiseert jaarlijks diverse wisseltentoonstellingen over kustvaart, landbouwindustrie en cultuur in de regio.

Museum De Oude Wolden

Aan de lange, statige hoofdweg van Bellingwolde vind je het MOW. Al sinds 1973 bestaat Museum de Oude Wolden. Vanaf het ontstaan van het museum ligt de focus op kunst en geschiedenis, van zowel de eigen streek als daarbuiten. Twee tot drie keer per jaar ontwikkelt het museum een nieuwe hoofdtentoonstelling waarbij zowel artistieke als streekhistorische onderwerpen aan bod komen

Vaste tentoonstelling

De expositie van fijnschilder en magisch realist Lodewijk Bruckman laat 11 werken van zijn hand zien. Zijn werk wordt gekenmerkt door fijne penseelvoering, heldere kleuren en geweldig vakmanschap. In zijn latere werk komt een meer directe en minder sombere magische vervreemding tot uiting. Composities zweven in het luchtledige en krijgen een surreëel karakter. Bruckman verbleef enige tijd in Bellingwolde en schonk een collectie aan de toenmalige Gemeente Bellingwedde. Een deel hiervan is in Museum de Oude Wolden te aanschouwen.

De collectie

De eigen collectie van het MOW bestaat uit duizenden streekhistorische en artistieke objecten, waaronder een omvangrijke textielcollectie. Deze objecten zijn bij het maken van tentoonstellingen een vertrek- maar niet een eindpunt. Het MOW draagt de kunstzinnige verbeelding van Westerwolde en het oosten van Groningen een warm hart toe. Voor de verwerving van relevante werken stelde het museum de speciaal collectiefonds in: het Collectiefonds Westerwolde.

Regionale kunst

Het Museum de Oude Wolde hecht veel waarde aan regionale kunstenaars en biedt hen daarom een plek aan in het museum. De ontvangstruimte dient als podium voor kunst uit eigen regio. De tentoonstelling die vloeit uit de samenwerking met regionale kunstenaars wordt ook wel de 24k tentoonstelling genoemd. Momenteel werkt het museum met heldere thema’s, invalshoeken of verhalen voor de 24k tentoonstelling.

Het Klooster

Klooster Ter Apel is een uit de 15e eeuw daterend voormalig klooster in de provincie Groningen. In 1465 werd begonnen met de bouw van het klooster. Het klooster ligt op een beboste zandrug langs de eeuwenoude handelsroute van Münster naar Groningen. Stormen, brand en hoge onderhoudskosten zorgden voor grote problemen in de eeuwen na 1600. Veel van het oude klooster ging helaas verloren maar dankzij een herstelplan is nog een hoop gerestaureerd. Sinds 1992 behoort Museum Klooster Ter Apel tot de UNESCO Top 100′ van onroerende objecten in Nederland.

Museum Klooster Ter Apel

Het museum heeft zowel permanente als wissel tentoonstellingen. In het museum waan je je in de middeleeuwen. Geschiedenis en kunst komen samen in Klooster Ter Apel. Binnen kan men middels foto’s, video’s en teksten niet alleen leren over de kloostergeschiedenis maar ook over het gebied Westerwolde. In de voormalige kapittelzaal is een origineel plafond met gotisch houtsnijwerk te zien en in de kloostergangen bevinden zich nog fragmenten van de oorspronkelijke glas in lood ramen. Het hoogtepunt blijft echter de kloosterkerk. Hier zijn nog elementen aanwezig die laten zien hoe het kloosterleven was.

Je betreed een compleet andere wereld wanneer je vanuit de kruisgang van het klooster de Kruidentuin binnenstapt. Kleine perken, omringt door buxushaagjes en kleine paadjes met fijn grind.  Laat je verrassen door de geuren en kleuren van de ruim 200 geneeskrachtige kruiden, keukenkruiden en verfplanten die de tuin rijk is.

 

 

Het museum vertelt zowel verhalen over het ontstaan van de aarde, als over de geschiedenis van Delfzijl en omgeving. Daarnaast kun je in het aquarium vissen en andere zeedieren uit het gebied rondom de Wadden- en Noordzee bewonderen!

De collectie

De collectie van MuzeeAquarium Delfzijl is onder te verdelen in: 1. de natuurhistorische collectie en 2. de cultuurhistorische collectie.

Onder de natuurhistorische collectie vallen gesteenten, mineralen, fossielen, onderdelen rondom de bodemopbouw en schelpen. Hoogtepunt binnen die collectie schelpen (één van de grootste schelpencollecties in Europa!) is de doopvontschelp: de grootste en zwaarste schelp met een doorsnee van een meter en een gewicht van wel 200 kilogram!

De cultuurhistorische collectie toont uiteenlopende voorwerpen die meer over de geschiedenis van Delfzijl en omgeving vertellen. Zo wordt aan de hand van een maquette de evolutie van de stad Delfzijl laten zien en kun je grote scheepsmodellen bewonderen.

Aquarium

Het zeeaquarium bevindt zich in een originele munitiebunker afkomstig uit de Tweede Wereldoorlog. Deze bunker was onderdeel van de Atlantische wal. Laat je hier fascineren door allerlei haaien, roggen, kreeften, zeebaarzen en diverse vissen. Ook kom je er te weten hoe verzamelingen, zoals die nu in het MuzeeAquarium te zien zijn, uit kunnen groeien tot een museum.

Interesse om een kijkje te nemen in MuzeeAquarium Delfzijl? Bekijk dan snel de video’s op de tentoonstellingspagina!

 

Vesting Bourtange is gelegen in Westerwolde te Groningen, vlakbij de Duitse grens. De vesting stamt uit de Tachtigjarige Oorlog en is geroemd om het feit dat de vesting nooit is ingenomen. Aan de hand van verschillende gebouwen neemt Vesting Bourtange bezoekers mee terug naar het jaar 1742.

Historie van de vesting

In 1580, tijdens de Tachtigjarige Oorlog, kwam Groningen in handen van de Spanjaarden. Om de belangrijkste route tussen Groningen en Duitsland te blokkeren (de route die de Spanjaarden onder andere gebruikten om Groningen te bevoorraden) liet Willem van Oranje een schans met vijf bastions bouwen.

Door de eeuwen heen verdroogde het moeras waar de vesting oorspronkelijk rondom gebouwd is. Ondanks de vergroting van de vuurkracht, nam door deze verdroging de militaire betekenis af. In 1851 werd de vesting opgeheven.

Reconstructie

Rond 1970 werden de grachten gegraven, de wallen gevormd en de bebouwing gereconstrueerd naar het beeld rond 1742. Dit werd gedaan aan de hand van oude kaarten en tekeningen. Wel werden enkele aanpassingen gedaan om de vesting zo leefbaar te maken naar hedendaagse criteria.

Hedendaagse vesting

In Vestingstad Bourtange is tegenwoordig van alles te zien en doen. Binnen de vesting zijn verschillende musea te bezoeken. Leer in Terra Mora meer over de natuur in de omgeving, bewonder in De Baracquen bodemvondsten, leer meer over de joodse geschiedenis in de Synagoge en stap in de Kapiteinswoning in de schoenen van Kapitein Prot. Naast de musea met vaste tentoonstellingen worden in Het Nieuwe Kruithuis tijdelijke exposities georganiseerd. In 2019 is in het Kruithuis een tentoonstelling over VOC-zeevaarder Abel Tasman te zien.

Nieuwsgierig geworden? Bekijk dan de video’s en lees meer over het museum en de collectie op de tentoonstellingspagina!

 

Bewonder in Museum Het Behouden Blik bijzondere, oude, opvallende, bekende en mooie ontwerpen van allerlei huishoudelijke producten uit de 20e eeuw. Allen met de meest interessante verhalen!

Collectie

Museum Het Behouden Blik geeft bezoekers een kijkje in het Nederlandse huishouden van de 20e eeuw. Dit doen zij sinds 2001 aan de hand van een grote verzameling blikken en verpakkingen van merken zoals Van Nelle, Verkade, Droste en Douwe Egberts: wie kent ze niet? Voor de meeste bezoekers is het een feest der herkenning!

De collectie van het Behouden Blik omvat bijna vijfduizend voorwerpen, waarvan het grootste gedeelte blikken en verpakkingen omvat van koffie, thee en cacao. Daarnaast toont het museum ook voorwerpen rondom het huishouden en verzorging, waaronder reclameborden, spelletjes en boekjes. Samen vertellen ze de bezoeker meer over de sociaal-economische aspecten van het Nederlandse alledaagse leven in de 20e eeuw.

De diepte in

Meer weten over het huishouden in de 20e eeuw? Het Behouden Blik organiseert naast de tentoonstellingen ook verschillende (interactieve) lezingen. Deze lezingen worden verteld aan de hand van de collectie en sommige lezingen gaan gepaard met een muziekstuk!

Voor kinderen is het erfgoedproject ‘Winkel van Sinkel’ beschikbaar. Dit educatieve programma leert basisschoolleerlingen uit groep 3/4 meer over de winkels en samenleving van toen en nu.

Bezoek de website van het museum voor meer informatie.

Vanaf het moment dat je het Kapiteinshuis Pekela binnenstapt, waan je je in de 19e eeuw! Aan de hand van scheepsportretten, foto’s, brieven en de meest bijzondere en rare souvenirs krijg je een beeld van het verleden van de zeevaarders in Pekela.

Ontstaan kapiteinshuis

In de tijd van de Veenkoloniale Zeevaart werd turf vanuit Groningen naar andere delen van de wereld vervoerd. Rond 1870 stond wel meer dan 60% van de Nederlandse handelsvloot in de Groninger Veenkoloniën geregistreerd! In de loop van 1800 werden de zeereizen steeds langer, zo werd er bijvoorbeeld naar New York gevaren: reizen die vaak maanden duurden. Dit betekende ook dat de kapiteins maanden van huis waren.

Een kapiteinshuis was de verblijfplaats van een kapitein gedurende de wintermaanden. De schepen lieten ze in een haven liggen, bijvoorbeeld in Groningen, en de kapiteins kwamen per koets naar Pekela. Kapiteinshuis Pekela was de verblijfsplaats van Cornelis Jans Boon en zijn vrouw Jantje Roelofs Koop. Zij lieten dit huis in 1799 bouwen.

Het hedendaagse museum is opgericht door Abraham Westers, voormalig directeur van het Groninger Museum die gedurende zijn leven een verzameling opgebouwd heeft rondom “de Gouden Eeuw” van de kapiteins in de Veenkoloniën. Tegenwoordig wordt het museum ondersteunt door de gemeente Pekela, donateurs en tientallen vrijwilligers.

Wat is er te zien?

Kapiteinshuis Pekela is het enige kapiteinshuis van de hele veenkoloniën die zo goed in oude staat bewaard is gebleven! In het museum maak je kennis met Nieuw Pekela en hetgeen belangrijk is (geweest) voor Nieuw Pekela. Hoogtepunten in het huis zijn de tegeltableau’s uit de achttiende eeuw, de zolder waar de kapitein al zijn touwwerk en zeilen te drogen lag en de diggelkast (kast met aardewerk) tussen twee bedsteden. Daarnaast wordt in het bijzonder aandacht geschonken aan de zilver- en goudsmeden die zich in Pekela vestigden. Deze smeden vestigden zich hier, omdat de kapiteins en hun vrouwen veel geld hadden verdiend en dit graag wilden uitgeven aan luxe-producten, waaronder zilveren en gouden voorwerpen.

Wat is er te doen?

In Kapiteinshuis Pekela maak je op speelse wijze kennis met, voor velen, een onbekend stukje varend verleden. Meer weten over het Veenkoloniale verleden in Pekela? Dat kan met bijvoorbeeld het dagvullende programma Windkracht 8 in samenwerking met het Veenkoloniaal Museum in Veendam en een bezoek aan het uit 1894 stammende Museumschip Familietrouw. Voor kinderen is er een speurtocht te doen!

 

Abel Janszoon Tasman: een wereldberoemde zeevaarder-ontdekkingsreiziger wiens leven centraal staat in het Abel Tasman Museum te Lutjegast. Maak hier kennis met de reizen die hij maakte en ontdek hoe zijn reizen invloed hebben gehad op het hier en nu en de banden die Nederland heeft met de rest van de wereld.

Abel Tasman

Het leven van Abel Tasman begint in 1603 in Lutjegast, een dorp in de provincie Groningen en toentertijd niet zo ver van de zee. Veel Groningse boeren brachten in de rustige zomermaanden hun tijd door op zee. Zo ook de boerenzonen, waaronder Abel Tasman. Hij begon als matroos en klom al snel op tot schipper en stuurman. Zijn carrière nam helemaal een vlucht toen hij vanaf 1933 in dienst trad bij de Verenigde Oostindische Compagnie. (VOC)

Vanaf 1939 werd Tasman verschillende keren met de VOC op expeditie gestuurd naar Oost-Indië. Zijn belangrijkste tocht vond plaats in 1642, waar hij als commandeur op pad gestuurd werd naar het Zuidland. (huidig Australië) Het doel van deze expeditie was om de toen nog onbekende kusten van het Zuidland in kaart te brengen. Ook wilde de VOC een veilige zeeweg naar Zuid-Amerika vinden, hier hoopten ze namelijk Spaans zilver aan te treffen. Het was geen geslaagde expeditie, maar Tasman werd in 1644 nogmaals op reis gestuurd. Ook deze keer vond hij geen doorgang naar Zuid-Amerika, maar is wel een groot deel van de Australische noordkust door hem in kaart gebracht!

Tasmanië

Eén van de eilanden die Tasman ontdekte op expeditie naar het Zuidland, is Tasmanië. Nadat hij het eiland ontdekte in 1942, noemde hij het eiland ‘Van Diemensland’ naar de gouverneur van Nederlands-Indië en Tasmans opdrachtgever Antonie van Diemen. In 1856 werd Van Diemensland omgedoopt tot Tasmanië door de toenmalige inwoners.

Het museum

In het museum is een diverse collectie te bewonderen die de bezoeker meeneemt in de verhalen rondom Abel Tasman. De collectie bestaat onder andere uit (zee-) kaarten en boeken. Hoogtepunt uit deze deelcollectie is een oude replica van Tasman’s scheepsjournaal uit 1642/43. Daarnaast zijn er modellen, navigatie-instrumenten en gebruiksvoorwerpen te zien.

Een belangrijk aspect waar het museum aandacht aan schenkt, zijn de ontmoetingen met allerlei volkeren en culturen waar Tasman tijdens zijn reizen kennis mee maakte. Het museum toont onder andere voorwerpen die Tasman met zich mee bracht na zijn reizen, zoals hout(snijwerk), mineralen, sieraden en kunstwerken.

Nieuwsgierig geworden naar het Abel Tasman Museum in Lutjegast? Bekijk dan snel de video’s op de tentoonstellingspagina!

Het is de missie van MuseumTV om een zo breed mogelijk publiek in aanraking te brengen met kunst en cultuur. Dit doen wij op ons gezamenlijke video on demand-platform voor de Nederlandse musea. Via onze partners brengen wij het platform actief onder de aandacht van het Nederlandse publiek.

expand_less