Mens en water

De strijd tussen mens en water gaat ruim duizenden jaren terug. Van het overwinnen, en vechten, tegen waterrampen tot het duurzame leven met water. Een verhaal die in Museum Vlaardingen centraal staat.

Vlaardingen en de regio Rijnmond zijn het voorbeeld voor het spannende verhaal tussen mens en water. Er is een rijke geschiedenis hierover te vinden in dit gebied. Een onderwerp waar ze vandaag de dag zelfs nog altijd mee te maken krijgen. Duik in de wereld van vissers en de visserij. Van vissersschepen tot hun typische gebruiken. Bij een bezoek aan Museum Vlaardingen leer je alles over het ontstaan en de dynamiek van de bijzondere samenleving die aan de rand van het water woont.

Simon van Gijn

Een collectie vol prenten en andere voorwerpen vormde het begin van dit unieke museum. In 1911 kreeg de gemeente Vlaardingen deze geschenken uit de erfenis van meneer Simon van Gijn. Deze negentiende-eeuwse collectioneur werd in 1836 geboren in Vlaardingen. Al vanaf een jonge leeftijd was Van Gijn geïnteresseerd in geschiedenis. Na de aanmoedigingen van zijn moeder begon hij zelfs al met het verzamelen van verschillende historieprenten. Een hobby die door de jaren heen alleen maar groter werd. Aan het eind van zijn leven had Van Gijn dan ook een brede belangstelling. In zijn verzameling beschikte hij niet alleen over historieprenten, maar ook over wapens, schepen, munten, zilver, keramiek en interieurs. De collectie die de gemeente Vlaardingen hiervan kreeg werd in 1920 ondergebracht in de Vlaardingsche Oudheidkamer en Visscherijmuseum.

Deze Oudheidkamer werd in 1956 echter opgeheven. Hierna ontstond er echter een behoefte aan een museum. In 1960 werd de Stichting Nationaal Visserijmuseum opgericht om deze behoefte te bevredigen.

Door een fusie in 2003, tussen de Stichting Visserijmuseum, Archeologie & Bouwhistorie Vlaardingen en de Stichting Exploitatie Museumkade, is Museum Vlaardingen vormgegeven zoals we het nu kennen. Hierna kreeg het museum zijn huidige naam: Visserij & Vlaardings Museum.

Het Huis met den Lindenboom

In 1971 verhuisde het museum naar het Huis met den Lindeboom. Dit is het voormalige woonhuis van Abraham van der Linden. Hij was exploitant van schepen, koopman en ook nog eens de burgemeester van Vlaardingen. Tussen 1740 en 1742 liet hij het pand in opdracht bouwen. Naderhand werd het plafond zelfs beschilderd door de kunstschilder Gerard Sanders. De portretten die hij van Van der Linden en zijn vrouw heeft geschilderd, hangen nog altijd in het pand.

Kan jij niet wachten om de collectie van Museum Vlaardingen te ontdekken? Bekijk dan nu de website voor meer informatie!

Van porselein tot cacao

Van de IJzertijd tot het eerste porselein van Nederland: de Noord-Hollandse stad Weesp barst van de verhalen. In Museum Weesp ontdek je als bezoeker de duizenden verhalen die deze stad verborgen houd.

Wie bekend is met de stad Weesp weet waarschijnlijk ook wel van de bijzondere geschiedenis die zich in dat gebied heeft plaatsgevonden. Al ver in het verleden, tijdens de IJzertijd, gebeurde er al veel in Weesp. Zo zijn er vondsten aangetroffen bij een onderzoek van de ijzertijdnederzetting bij Aetsveld, werd er in Weesp, in 1757, voor het eerst porselein in Nederland gemaakt en vestigde het bekende cacao firma van Houten zich in Weesp.

Ontstaan van het museum

Het begon allemaal als Oudheidskamer op 28 december 1911. Het was een geschenk van het stadhuis aan de functionaris J. Mooy. Dit was voor het onderhoud van de ruimte, die op dat moment als Oudheidkamer was ingericht. Van stadszilver tot schilderijen en gravures: alle objecten hadden wel iets te maken met de geschiedenis van Weesp. Hoewel hier al verschillende historische voorwerpen werden tentoongesteld, was deze schenking pas echt het begin van Museum Weesp.

Het was echter in 1928 dat er voor het eerst een aankoop voor de collectie werd gedaan. Dit was een terrine, een geglazuurde schaal van aardewerk, waarop citroenen op de deksel staan afgebeeld. Door de jaren heen, kwamen er steeds meer schenkingen en aankopen bij. Langzaam aan groeide de Oudheidskamer om tot een echt museum.

Het was de schenking van Baron F. van Heeckeren van Waliën, een van de afstammelingen van de porseleinfabrikant Graaf Van Gronsveld, die echt het begin van Museum Weesp vormde. In januari 1974 stelde de gemeenteraad van Weesp daarom een speciaal Museumcommissie in.

Het stadhuis

Museum Weesp heeft zich gevestigd in het pand wat voorheen als het stadhuis van Weesp dienden. Het gebouw werd tussen 1772 en 1776 gebouwd door Jacob Otten Husly. De Nederlandse architect en stucwerker heeft onder andere ook het stadhuis van Groningen en het Felix Meritis in Amsterdam gebouwd.

Het stadhuis wat hij bouwde was, vergeleken met het aantal inwoners dat de stad telde, reusachtig. Dit had de stad vooral te danken aan de drank. De jenever- en brandewijnstokerijen vormde namelijk, samen met de bierbrouwerijen, voor de belangrijkste inkomsten van de stad. De verschillende stokers en brouwers in Weesp zaten zelfs in de stadsregering. Zij wilde dan ook maar al te graag hun welvaart laten zien.

Kan jij niet wachten om te luisteren naar de bijzondere historische verhalen uit Weesp? Bekijk dan nu de website voor meer informatie!

Stichting van Loon

Gedetailleerde portretten, glinsterend zilverwerk en porselein en prachtig meubilair. Midden in Amsterdam is nog altijd een uniek woonhuis te bewonderen: Museum van Loon. Achter het huis ligt een tuin verborgen die compleet in de stijl van de zeventiende eeuw is aangelegd. Dit vergezeld met een prachtig koetshuis. Kortom, een uniek museum die zeker een bezoekje waard is.

Het woonhuis is door de architect Adriaen Dortsman in 1672 ontworpen. Ook heeft hij het bijzondere koetshuis in de tuin ontworpen. Daarmee kreeg het huis een unieke eerste bewoner. De schilder Ferdinand Bol, een leerling van Rembrandt van Rijn. Nog altijd kan je de schilderachtige rijkdom, die Amsterdam in die tijd kende, beleven in Museum van Loon.

Het museum wordt onderhouden door de Stichting Van Loon. Een stichting die is opgericht door de prof. Jhr. Dr. Maurits van Loon. Hij besloot om op 21 september 1960, op zijn verjaardag, het woonhuis van de familie Van Loon om te toveren tot een écht museum.

Loon op Zand

De familie Van Loon: het waren de laatste bewoners van het grachtenhuis en daarmee ook de oprichters van het museum. Oorspronkelijk komt de familie echter niet uit Amsterdam, maar uit de gemeente Loon op Zand in de provincie Noord-Brabant. Doordat de familie zo nauw betrokken was met de handel en het bestuur van de stad, verhuisde ze in de zeventiende eeuw naar Amsterdam. Daar werd Willem van Loon medeoprichter van de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC), terwijl andere familieleden zich concentreerde op de politiek. Uiteindelijk werd de familie in de negentiende eeuw zelfs verheven tot adelstand.

De familie vestigde zich voor het eerst in het woonhuis in 1884. Het pand was een huwelijkscadeau van Hendrik van Loon, aan zijn zoon Willem Hendrik. Hier woonde Willem samen met zijn vrouw, twee kinderen en het personeel.

Kan jij niet wachten om meer te leren over de familiegeschiedenis van de familie Van Loon? Bekijk dan nu de website voor meer informatie!

Drie kustdorpjes

Zand tussen je tenen, terwijl het geluid van de stromende golven van de zee zachtjes op de achtergrond zijn te horen. Het leven tussen de duinen klinkt prachtig. Maar hoe is het nou écht om bij de duinen aan de zee te leven? In Museum van Egmond leer je alles over de drie kustdropjes: Egmond-Binnen, Egmond aan Zee en Egmond aan den Hoef.

In het museum zijn ontzettend veel verschillende oude objecten te bewonderen. Bewonder zo bijvoorbeeld een oude roeireddingboot, het visserskamertje of een oud nagebouwd schuurtje dat vol zit met allemaal verschillende spullen van vroeger. In Museum van Egmond is er ieder seizoen weer een nieuwe tentoonstelling te bewonderen met weer een nieuw onderwerp. Ook aan de kinderen wordt gedacht met een leuke puzzeltocht.

Egmond-Binnen

Een kustdorpje dat is ontstaan in de vroege middeleeuwen. Eerst werd het nog het dorp Hallem, ook wel Hallum, genoemd. Pas rond de tiende en elfde eeuw was er sprake van een Ecmunde en Ekmunde. Iets wat later uitmondde uit Egmond. Totdat het in 1350 uiteindelijk de huidige benaming kreeg: Egmond-Binnen.

Een dorp wat vooral bekend is door zijn klooster en de abdij van Egmond: de Sint-Adelbertabdij. Opgericht in de tiende eeuw, maakt dit het het oudste abdij van Nederland. Daarnaast speelde de klooster ook nog eens een belangrijke rol tijdens de oorlog tussen de Hollanders en de West-Friezen. Later in de jaren speelde het zelfs een belangrijke rol in het gebied van West-Friesland. Doordat ze veel land in het bezit hadden, werden er verschillende inpolderingen gestart door het leggen van dammen, zoals de Zanddijk naar Limmen.

De belangrijke bibliotheek aan de abdij draagt ook veel geschiedenis met zich mee. Een groot deel van de graven van Holland, die tussen de tiende en dertiende eeuw zijn gestorven, zijn hier begraven. Een ander deel werd begraven in de vrouwen abdij van Rijnsburg. Pas na de uiteindelijke verwoesting van de abdij in 1572 vestigde de monniken zich hier pas weer in 1935.

Egmond aan Zee

Een herenboer uit Egmond-Binnen had ruim tien huizen gebouwd voor een groep arme gezinnen. Zij mochten hier gratis en voor niets wonen. Daarnaast mochten ze in de zee vissen, mits ze aan de abdij in Egmond-Binnen tien procent van hun vangst zouden afstaan. De herenboer heeft later ook het kerkje gesticht wat nu de Oud-Katholieke St. Agnes kerk is.

Zo ontwikkelde Egmond aan Zee zich door de jaren heen als een echt vissersdorp.

Egmond aan den Hoef

Een dorp wat, zo ver we nu weten, terug gaat naar 889. Het riddergeslacht vestigde zich in de middeleeuwen in Egmond op een grote boerderij, ook wel een hoeve, ten noorden van de abdij in Egmond. Rondom deze hoeve ontwikkelde zich door de jaren heen een dorp: het Slot op den Hoef. Een naam die zich door de jaren heen verbasterde naar Egmond aan den Hoef.

Kan jij niet wachten om meer te leren over deze drie kustdorpjes? Bekijk dan nu de website voor meer informatie!

Land van de zee

Een landschapstuin van ruim 2,5 hectare, verschillende soorten landschapstypes en duizenden verschillende objecten. In het museum Terra Maris ontdek je alles over de natuur en landschap van de provincie Zeeland.

Het is hét museum voor natuur en landschap van Zeeland. Met verschillende afwisselende tentoonstellingen neem het museum de bezoeker meer door de geschiedenis van het Zeeuwse landschap. In de levendige tentoonstellingen word een rijke variatie aan de Zeeuwse natuur laten zien. Van verschillende inpolderingen tot de dynamische natuur van de Delta. In Terra Maris wordt je als bezoeker verrast.

Het Zeeuws Biologisch Museum is in 2006 overgenomen door Het Zeeuwse Landschap. Na een grote verbouwing is het museum in mei 2006 heropend. Sindsdien gaat het museum verder over de naam Terra Maris.

Stichting Het Zeeuwse Landschap

Voortgekomen uit een initiatief van de voormalige voorzitter van de landelijke Vereniging Natuurmonumenten, Pieter van Tienhoven. Op 25 februari 1936 werd Stichting Het Zeeuwse Landschap officieel in het leven geroepen. De provincie Zeeland beschikt namelijk over een hoop bijzondere en mooie (natuur) gebieden. Een speciale stichting die zich inzet voor het beschermen van de natuur en het landschap in deze provincie, moet ervoor zorgen dat deze mooie natuurgebieden nooit verloren gaan. Actief terreinbeheer zorgt er vandaag de dag dan ook voor dat natuurlijke, landschappelijke en cultuurhistorische waarden in Zeeland in stand worden gehouden.

Tegenwoordig beschikt Stichting Het Zeeuwse Landschap over bijna tien duizend hectare aan natuurgebied. Een groot deel van deze natuurgebieden zijn toegankelijk voor het publiek.

Duizenden objecten

Vogels, paddenstoelen, fossielen: zolang het iets met de Zeeuwse natuur heeft te maken is het waarschijnlijk wel te bewonderen in Museum Terra Maris. Momenteel beschikt het museum namelijk over een ruime collectie van haast duizenden verschillende objecten. Hierbij zijn de belangrijkste objecten die van de opgezette vogels en zoogdieren. Maar ook de brede schelpencollectie en de verzameling aan fossiele botten van zoogdieren zijn een belangrijk onderdeel van de collectie.

Doordat het museum over een ruime collectie beschikt, zijn niet alle objecten altijd in het museum te zien. Een hoop objecten zijn te zien in de permanente tentoonstelling, terwijl de andere objecten in tijdelijke exposities zijn te bewonderen. Om de bezoeker toch zo veel mogelijk van de collectie te laten zien, kan je als bezoeker regelmatig meedoen aan Zoldergeheimen. Samen met een gids waan je je door het open depot op de zolder.

Ontdek en bewonder de schatten van Terra Maris. Kijk voor meer informatie op de website!

De geschiedenis van Vlieland

Een uitgebreide foto- en klokkencollectie, verschillende (zee)kaarten en scheepsmodellen en een enorme zilvercollectie. In Museum Tromp’s Huys ontdek je alles over het indrukwekkende verleden van Vlieland. Van cultuur tot de geschiedenis en het eiland zijn Maritieme verleden. Museum Tromp’s Huys verrast de bezoeker keer op keer.

Kort na 1575 gebouwd, maakt het huidige gebouw dit het oudste pand van Vlieland. Sinds 1956 heeft het museum zich in dit gebouw gevestigd. Sindsdien wordt hier de cultuur en geschiedenis van Vlieland ondergebracht. Bewonder onder andere de schilderijen, tekeningen, etsen en prenten van Betzy Akersloot-Berg. Zij was één van de vroegere bewoonsters van het pand. Of bewonder het huis van de bewoners van Vlieland rond 1900. Ontdek welke bijzondere mensen hun voetafdruk op Vlieland hebben achtergelaten. Van Vlielandse ontdekkingsreizigers zoals Willem de Vlamingh tot de dichter, schrijven en scheepsarts Jan Jacob Slauerhoff.

Betzy Akersloot-Berg

Eén van de vroegere bewoners van het pand was Betzy Akersloot-Berg. De kunstenares was in 1850 geboren in het Noorse Aurskog. Samen met haar man Gooswinus Akersloot woonde ze vanaf 1896 tot aan haar dood, in 1922, in het huidige museum.

Betzy heeft op veel verschillende plekken gewoond. Van de Noorse stad Oslo, waar ze op 25-jarige leeftijd begon aan haar studie op de Koninklijke Tekenacademie, tot in München, waar ze lessen volgde bij de kunstenaar Otto Sinding. Het was uiteindelijk haar kennismaking met Hendrick Willem Mesdag die haar naar Nederland toe trok. Hier gaat ze in Scheveningen bij de Nederlandse kunstenaar in de leer. Waarna ze zich een paar jaar later, met haar echtgenoot, vestigt in Vlieland.

Het echtpaar heeft het pand de naam gegeven die hij tot op de vandaag nog altijd draagt: het Tromp’s Huys. Hier heeft Betzy haar carrière als kunstenares voortgezet. In de naam van de Haagse School creëert Betzy meer dan 300 verschillende schilderijen, tekeningen en prenten. Een groot deel hiervan is nog altijd in het museum te bewonderen.

Laat je verrassen door de prachtige cultuur en geschiedenis van Vlieland. Bekijk nu de website voor meer informatie!

Museum van Brabantse Mutsen en Poffers

Museum van Brabantse Mutsen en Poffers in Sint-Oedenrode toont mutsen, poffers en andere klederdracht uit Brabant.

De muts en de poffer werden tussen 1870 en 1940 door Brabantse vrouwen gedragen. Zo vind je in het museum bijvoorbeeld de hoofddracht van mevrouw Bekkers, de moeder van Bisschop Bekkers. In 1966 was ze tijdens de uitvaart van haar zoon met haar hoofddracht op tv te zien.

Het museum is gevestigd in het Sint Paulusgasthuis. Dit huis komt oorspronkelijk uit 1435. Bij het museum zit ook nog een besloten tuin waar je het carillon van de Martinuskerk kunt horen.

Tentoonstellingen

Museum van Brabantse Mutsen en Poffers organiseert het hele jaar door diverse tentoonstellingen. Een daarvan is ‘De boerenbruiloft’.

Poffers en mutsen zijn als klederdracht vrijwel verdwenen. In de jaren zeventig werden oude mutsen en nieuwe mutsen van nylon echter weer gedragen om er ‘boers’ uit te zien. Dit werd gedaan op de zogenoemde ‘boerenbruiloften’ tijdens carnaval. Kom naar het museum en maak een echte boerenbruiloft mee!

Deze tentoonstelling is tot september 2020 te bezoeken.

Activiteiten

Ook verschillende activiteiten worden door het museum georganiseerd. Zo is er een speurtocht speciaal voor kinderen! De speurtocht wordt aan het einde beloond met een mooie prijs.

Tijdens de speurtocht vertellen Bertje en Leentje over het Sint Paulusgasthuis, het huis waar ze zelf gewoond hebben. Ze vertellen onder andere over het leven in zo’n klein huisje, over het feest dat ze gegeven hebben en over de kleding die ze droegen.

Bertje en Leentje vinden het belangrijk dat bepaalde dingen van vroeger, zoals de muts en de poffer, bewaard worden. Kun jij ze helpen?

Geschiedenis, Kunst & cultuur

Prachtige kunstwerken, het bijzondere leven van Oranje prinses Marianne en de rijke invloed van de Romeinen. In Museum Swaensteyn kom je ontzettend veel te weten over de geschiedenis, kunst en cultuur van Voorburg en Leidschendam.

Het pand

Het huidige pand van het museum werd in 1805 gebouwd. Dit was in opdracht van de plaatselijke notaris van Voorburg. De jaren die erna volgde, hebben verschillende notarissen hier hun kantoor gehad. Het is dan ook niet zo raar dat het pand al snel bekendstond als het zogenaamde Notarishuis.

In 1968 vestigde Museum Swaensteyn zich in het gebouw. Tegenwoordig kent het pand nog altijd een paar consoles. Deze steunen waar balken op kunnen rusten, zijn ontworpen in de Europese kunststijl rococo. Daarnaast zijn er ook een hoop andere mooie en unieke versieringen te vinden in het pand. In 2011 werd er zelfs een extra ruimte aangelegd.

Een rijke geschiedenis

Per jaar organiseert het museum meerdere tijdelijke tentoonstellingen. Daarnaast zijn er ook een aantal vaste onderwerpen waar het museum aandacht aan geeft. Drie verschillende onderwerpen die de geschiedenis van Voorburg en Leidschendam weergeven.

Kunstwerken

Door middel van de uitgebreidde kunstcollectie van Museum Swaensteyn duik je met gemak de kunstgeschiedenis in. De collectie kunstwerken en historische objecten vormen samen het verhaal van Voorburg, Leidschendam en Stompwijk. Zo was Voorburg jaren geleden dé plek voor kunstenaars die zich massaal hier vestigde. Doordat het zo dicht bij de drukke stad Den Haag ligt, was dit ideaal voor kunstenaars. Op deze manier woonde ze dicht in de buurt van verschillende culturele voorzieningen en actieve kunstenaarsverenigingen. Dit terwijl ze, eenmaal in Voorburg, de rust van het groene dorp konden opzoeken.

De kunstcollectie van Museum Swaensteyn bestaat uit verschillende schilderijen uit de periode 1880 – 1950 en sculpturen uit de jaren 1950 – 1980.

Romeinse rijk

Gedurende de tijd van het Romeinse rijk was Voorburg een bloeiend bestuurs- en handelscentrum. Toentertijd werd het echter Forum Hadriani genoemd. Het was tweeduizend jaar geleden de meest westelijke stad van het Romeinse rijk en daarnaast ook nog eens de enige stad van grote omvang in het Noordwesten van Nederland.

Aan het begin van de negentiende eeuw werd de stad, door middel van opgravingen, opnieuw ontdekt. Dit waren de vroegste wetenschappelijke opgravingen in Nederland. Vandaag de dag worden er zelfs nog altijd vondsten gedaan. In Museum Swaensteyn zijn de belangrijkste vondsten, waaronder een zeldzame Romeinse waterput, te bewonderen.

Prinses Marianne

Een kamer die volledig is toegewijd aan Prinses Marianne der Nederlanden. Ze was de jongste dochter van koning Willem I en prinses Wilhelmina (Mimi) van Pruisen. In 1848 kocht prinses Marianne de buitenplaats Rusthof in Voorburg. Dit deed ze om haar banden met haar familie te herstellen.

Vandaag de dag zijn nog altijd een hoop persoonlijke bezittingen en schilderijen, uit haar beroemede kunstcollectie, te bewonderen.

Kan jij niet wachten om meer te leren over geschiedenis, kunst en cultuur in Voorburg en Leidschendam? Bekijk dan nu de website voor meer informatie!

Historisch centrum

Terschelling: één van de Nederlandse Waddeneilanden. Dit Friese eiland kent veel toerisme, maar wat weten we nou echt van Terschelling? In Museum ’t Behouden Huys kom je alles te weten over Terschelling. Met verschillende vaste en wisselende exposities weergeeft Museum ’t Behouden Huys de geschiedenis, cultuur en zeevaart van Terschelling.

In het dropje West-Terschelling in de Nederlandse provincie Friesland is de zogenaamde schatkamer van Terschelling te vinden. Op het eiland staat Museum ’t Behouden Huys gevestigd. Een bijzonder museum met een unieke functie en betekenis voor Terschelling in zijn gemeenschap. Het dient namelijk als het museum en het historisch centrum van de Terschellinger gemeenschap.

Duik in de geschiedenis en het cultureel erfgoed van Terschelling. Een museum wat zich publiek toegankelijk maakt voor een ontzettend breed publiek. Toch richt het museum zich ook specifiek op de onderzoeker op het gebied van eilander geschiedenis en erfgoed. Museum ’t Behouden Huys verzameld vandaag de dag dan ook nog altijd objecten die de eilander geschiedenis en erfgoed weergeven.

Commandeurswoning

Het museum heeft zich gevestigd in twee zeventiende eeuwse huizen. In 1668 werden de huizen gebouwd. Dit was twee jaar nadat de West-Terschelling door de Engelsen was vernield. In de jaren erna woonde er rijke commandeurs van de walvisvaart in de twee panden.

De Stichting van een Terschellinger Museum ’t Behouden Huys wordt uiteindelijk in 1938 opgericht. Het museum is vernoemd naar één van de commandeurs die in het pand heeft gewoond. Het verwijst namelijk naar Willem Barentsz. De van Terschelling afkomstige zeevaarder is bekend door zijn reis naar Nova Zembla. Daarnaast verwijst de naam ook indirect naar de functie van het museum, namelijk het bewaren van het culturele erfgoed van Terschelling.

Nova Zembla

September 1596: de zeevaarder Willem Barentsz werd ertoe gedwongen om een noodonderkomen te bouwen. Alleen op deze manier kon hij, samen met de andere zeevaarders, overwinteren op Nova Zembla. Barentsz had namelijk gehoopt om een nieuwe Noordelijke route naar Indië te ontdekken. Tevergeefs strandde hij, samen met zijn bemanningsleden, in het Noordpoolijs.

Om de winter hier te overleven, bouwde ze van het wrakhout van het schip een onderkomen. Een huis van ongeveer tien meter lang en zes meter breed: Het Behouden Huys, werd het weliswaar genoemd. Een deel van het hout werd na de winter gebruikt voor de bouw van een sloep.

In 1871 werden de restanten van Het Behouden Huys gevonden door de Noorse walvisvaarder Elling Carlsen.

Brede collectie

Tegenwoordig beschikt Museum ’t Behouden Huys over ruim 6000 verschillende voorwerpen die betrekking hebben op de geschiedenis en cultuur van Terschelling. Van schilderijen en foto’s tot medailles, boeken en scheepsmodellen. Een groot deel van de collectie is te zien in het museum.

Kan jij niet wachten om een kijkje te nemen in ’t Behouden Huys? Bekijk dan nu de website voor meer informatie!

Van geschiedenis tot toverlantaarns

Toverlantaarns: wat is het en waarom is het een belangrijke uitvinding? Duik in de wereld van deze unieke uitvinding of luister naar het verhaal van het bierschip, de Friese variant op het paard van Troje. Ontdek in Museum Sloten, te vinden in het Friese plaatsje Sloten, alles over de verrassende stadsgeschiedenis.

Een strijd om heerschappij

Niet iedereen zal bekend zijn met het Friese vestingstadje Sloten in de gemeente De Friese Meren. Dit terwijl het stadje barst van de geschiedenis. Sloten is namelijk in de dertiende ontstaan als een nederzetting bij een stins, dit is Friese een burcht of landhuis. In deze stins woonde de familie Van Harinxma thoe Slooten. Een strategische ligging van de familie, want de stins stond vlak bij de kruising van de handelsweg van het Duitse plaatsje Bentheim naar de Friese stad Stavoren. Op een orkonde uit 30 augustus 1426 werd Sloten voor het eerst vernoemd als stad.

Door de strategische ligging van het plekje Sloten is de Friese vesting in verschillende handen gevallen. In 1523 viel het voor de laatste keer in de handen van de erfgenamen van de graven van Holland. Door een beleg van Friese en Gelderse troepen is de laatste Hollandse edelman, Jan II van Wassenaer, verslagen. Hiermee was Van Wassenaer ook gelijk de laatste Hollander die omkwam in de strijd om de heerschappij over Friesland.

Het oude stadhuis

Museum Sloten bevind zich momenteel in het oude stadhuis van Sloten. Het prachtige gebouw is gebouwd tussen 1759 en 1761. Jarenlang heeft het pand gediend als stadhuis. Toen er een gemeentelijke herindeling plaatsvond op 1 januari 1984, kwam hier plotseling verandering in. Hoewel het niet meer wordt gebruikt als stadhuis, is het wel nog altijd een officiële trouwlocatie van de gemeente.

Kan jij niet wachten om de strijd met de Hollanders aan te gaan? Of je te verdiepen in de bijzondere uitvinding van de toverlantaarns? Bekijk dan nu de website voor meer informatie!

Het is de missie van MuseumTV om een zo breed mogelijk publiek in aanraking te brengen met kunst en cultuur. Dit doen wij op ons gezamenlijke video on demand-platform voor de Nederlandse musea. Via onze partners brengen wij het platform actief onder de aandacht van het Nederlandse publiek.

expand_less